I have to say that the first Public that opened in Athens was a major disappointment, in most of its parts. I expected something more complete not just a combination of mediocrities. There is a variety on what it has to do with screens, computers, mp3 players, notebooks, but not something more than the Multirama next to you (actually they belong to the same mother company), so what’s the rush to go in the always crowded Syntagma Square. On the music part, you won;t find anything more than the other big cd stores of Athens, plus the prices are a bit higher. Despite my will to see a serious contender for Metropolis, public won’t succeed to that. Ok its new and maybe slowly variety will grow. On the bookstore part things are better, there are two floors full of books, a great variety, despite the employers incapacity to guide you through the maze-like placement. And that’s the worse part of Public, you cannot easily orientate yourself there, not because it’s huge, just because of the limitation that the architects-designers had during the renovation of the old building. So I have to say that the final plan it’s not so user-friendly, and especially in the bookstore things are really complicated (it’s easier to spot the screens and the notebooks from a distance, than the philosophy books from the policiers).
And then we arrive at the DVD corner, and yes when I say corner it’s almost literally used. The variety is very little but suddenly as I was raising up my eyes, I just felt transported in another country, there was a sign saying “queer” it was almost unreal, next to the musicals, as it should have been. I jut walked over there at the empty side and started looking. OK there were films like the Notorious Bettie Paige which needs the six degrees of separation to connect it to queer cinema (Bette Paige is directed by Mary Haron who dirεcted I Shot Andy Warhol, which narrates the story of Valerie Solans who shot Andy Warhol, who was gay). Also you don’t actually put Will & Grace at that category because of its gay characters. The funniest thing, apart the small variety and the lack of important queer films that exist on DVD in Greece, was that most of the films had no greek subtitles, even the ones that I have found in my neighborhood’s dvd club and the ones I know that have been published by greek companies. You see probably there are no greek gays, so there is no need for this filmography to get subtitled…
28 01 08 at 16:19
όχι παιδί μου!! Απλά οι έλληνες ομοφυλόφιλοι είμαστε τόσο μορφωμένοι που δε χρειαζόμαστε υπότιτλους και το ξέρουν!!
(Άσχετο, πρέπει να σχολιάζω στα αγγλικά;)
28 01 08 at 17:07
dear revqueer: η γλώσσα είναι ελεύθερη. Unless you want to prove how well educated we are
28 01 08 at 21:16
I’ll keep that in mind for future comments!
30 01 08 at 18:58
Οκ το Public είναι χάλι, το κτήριο δε βοηθά καθόλου, δε ξέρω ποιος είχε την ιδέα να το κάνουν κατάστημα – είναι γεμάτο κολώνες και αδιέξοδα, ενώ μονίμως ψάχνεσαι να βρεις τις σκάλες για να ανέβεις ή να κατέβεις όροφο.
Η ποικιλία του είναι αστεία, η τοποθέτηση των προϊόντων δεν έχει καμία λογική, είναι ΠΑΝΑΚΡΙΒΟ τουλάχιστον κατά 20% σε ηλεκτρικές συσκευές και σε CD – DVD σε σχέση με Media Markt και Metropolis και οι πωλητές είναι ΠΑΝΑΣΧΕΤΟΙ, ειδικά αυτοί στο τμήμα με τα ηλεκτρονικά: μου έλεγαν ότι ένα micro Hi-Fi που κοίταζα δεν έχει θύρα USB επειδή το έλεγε λανθασμένα το καρτελάκι με τη τιμή, την ώρα που η θύρα USB ήταν στη πρόσοψη του μηχανήματος.
30 01 08 at 21:35
Πάντως το Public στην Κύπρο είναι ότι καλύτερο υπάρχει αυτή τη στιγμή για βιβλία που αφορούν τις τέχνες. Πριν 2-3 βδομάδες έπιασα δυο βιβλία ένα για pop art και ένα για japanese prints στη μισή τιμή από ότι θα τα έβρισκα (αν τα έβρισκα) σε άλλο βιβλιοπωλείο. Για μουσική δεν πολυκοίταξα ούτε για ταινίες.
31 01 08 at 9:50
dear impressed: οι πωλητές θα μάθουν, οι τίμές δεν ξέρω αν θα πέσουν, το κτήριο θα παραμείνει χάος. Ο πολυχώρος θέλει μαγκιά και ιδέες και ο Γερμανός έχει μαλλον μόνο κινητή τηλεφωνία.
dear Μαριλενα: Η ποικιλία των βιβλίων είναι ικανοποιητική (ειδικά στα κόμιξ ξεπερνάει άλλα βιβλιοπωλεία), όταν όμως είσαι δύο βήματα από τον Ελευθερουδάκη και τρία από τον Παπασωτηρίου (για Αθήνα μιλάω) τότε μάλλον πάλι έρχεσαι δεύτερος.